I Ja ciebie nie potępiam. - Idź, a od tej chwili już nie grzesz! (J 8, 11)

Geniusz kobiety wg Ady

Geniusz kobiety wg Ady fot. josemanuelerre / Foter.com / CC BY-ND

Geniusz kobiety to dla mnie niezwykły rodzaj patrzenia na świat i sposobu działania. Wiemy (dzięki filozofom i psychologom), że świat poznawalny przez nas nie jest światem obiektywnym. Zawsze nakładamy na niego swoje ramy, co sprawia, że wygląda on inaczej w oczach różnych ludzi. Sposób widzenia przez kobietę z jednej strony warunkowany jest przez jej możliwości biologiczne (na przykład szersza i bardziej rozproszona uwaga), a z drugiej przez specyficzne spojrzenie na drugiego człowieka (okazuje się, że kobiety empatyzują nawet z cierpiącymi złoczyńcami, w przeciwieństwie do mężczyzn). Dzięki możliwościom uwagowym zauważają one więcej elementów z otoczenia, łączą ze sobą odległe fakty, czy też wykonują kilka działań jednocześnie. Dzięki swojemu spojrzeniu na drugiego człowieka, potrafią wczuć się w jego położenie i starają się przełożyć te uczucia na działanie (co uwidacznia się u nich w preferowaniu etyki troski, w przeciwieństwie do mężczyzn, którzy wolą etykę sprawiedliwości).

Wydaje mi się również, że kobiety szczególnie starają się przełożyć na praktykę życia wiedzę, którą zdobywają – choćby to była logika formalna. Nawet w abstrakcjach dostrzegają związek z rzeczywistością, co sprawia, że potrafią na co dzień żyć tym, o czym myślą.

Działaniu kobiet przyświeca troska o innych i dostrzeganie różnorakich konsekwencji danego czynu bądź jego zaniechania. Nawet jeśli te działania wykonywane są jednocześnie (co u kobiet do rzadkości nie należy), wykonywane są ze starannością i dokładnością. Ta jednoczesność nie dotyczy jedynie czynności wykonywanych w danym odcinku czasu – chodzi również o łączenie różnorodnych ról społecznych. Czasem kobieta wydaje się przechodzić kilka metamorfoz w ciągu dnia – do wczesnego popołudnia jest wzorowym pracodawcą lub pracownikiem, a potem, w domu - troskliwą żoną i mamą piekącą ciasteczka, czytającą dzieciom książki i spędzającą czas na rozmowach (i nie tylko;)) z mężem. Wiele oblicz – jedna kobieta.

To wszystko wiele, a jednocześnie nic wobec ogromu wspaniałości jakie w kobiecie się kryją. Niewątpliwie w kobietach (wszystkich i każdej z osobna) drzemie niesamowity potencjał. Każda ma zarówno rodzaj geniuszu charakteryzujący wszystkie kobiety, jak i geniusz swój własny – czasem niedostrzegalny, czasem bagatelizowany, ale zawsze taki, który gdy wyjdzie na światło dzienne – rozpromienia rzeczywistość. Trzeba go tylko odszukać, rozwijać i pielęgnować aż rozkwitnie, a wraz z geniuszem – sama kobieta.

Adrianna Smurzyńska

Zdj. josemanuelerre / Foter.com / CC BY-ND

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.

Powrót na górę