Wypłyń na głębię (Łk 5, 4)

Czym jest geniusz kobiety? Po kobiecemu

Czym jest dla mnie geniusz kobiety? - piękne odpowiedzi pięknych kobiet

Przeglądając rozmaite martyrologia i żywoty świętych, można dojść do wniosku, że prym wiodą w nich postaci dziewic oraz kobiet konsekrowanych. Czyżby droga powołania, jaką jest małżeństwo nie prowadziła do świętości i nie odzwierciedlała w pełni niezaprzeczalnego geniuszu kobiety. Powyższe stwierdzenie może budzić bunt i niezrozumienie u wielu dzielnych niewiast, jako że każda nosi w sobie cząstkę wielkiej tajemnicy, którą zaszczepił w nich sam Stwórca, powołując je tym samym do uczestnictwa w Jego zbawczym planie i do wzrastania w świętości. Aby właściwie i jednoznacznie odczytać ten doskonały zamysł dotyczący misji kobiety w życiu rodzinnym, społecznym, a nawet politycznym, potrzeba otwartości serca i światłego, krytycznego umysłu. Gdyż tylko stanięcie w prawdzie przed samym sobą pozwala na odkrycie prawdziwego celu swojego powołania jako kobiety oraz na rozwinięcie tych wszystkich przymiotów, które definiują kobiecość. O tym, czym owa kobiecość jest, nie trzeba w moim odczuciu dużo mówić. Na ten temat powstały już niezliczone ilości rozważań tudzież publikacji. Myślę, że ważniejsze jest, by uświadomić sobie sam fakt odgrywania przez kobiety tak znaczącej roli na niemalże wszystkich płaszczyznach życia, a co za tym idzie przejęcia odpowiedzialności w powierzonych im dziedzinach. W pełnieniu tak doniosłych funkcji pomaga coś, co Jan Paweł II w swoim Liście do kobiet nazwał geniuszem kobiety. Dla mnie jest to szczególny nadprzyrodzony dar właściwy tylko kobietom. Uwidacznia się zwłaszcza w różnicach w postrzeganiu świata przez przedstawicieli płci męskiej i żeńskiej. Kobieta w sposób charakterystyczny tylko dla niej potrafi odbierać i interpretować pewne przekazy. Któż tak jak ona dogłębnie wzruszy się losem najsłabszych, zachwyci pięknem ulotnych zjawisk, wreszcie pokaże dziecku świat pełen dobroci i miłości? Właśnie ta wyjątkowość pozwala określić tę na pozór kruchą i bezbronną istotę mianem genialnej. Oby wszystkie panie o tym cennym przymiocie pamiętały i wnosiły potężny wkład w rozwój zarówno własnych rodzin, jak i ludzkości. (Anna)

Geniusz kobiety to świątynia, w której dochodzi do cudu poczęcia, a równocześnie do dojrzewania i kształtowania się małego człowieka, to sposób w jaki dajemy życie, a który został doceniony przez Boga - który wybrał kobietę na Matkę Swojego Syna. Geniuszem kobiety jest bezgraniczna miłość do swoich dzieci oraz siła, jaką w sobie odnajdujemy w potrzebie (w największej gorączce mamy siły, by wstać i zająć się dzieckiem, domem, ugotować obiad dla rodziny, podczas gdy większość mężczyzn „umiera” przy katarze ;-) (Natalia) 

Czym jest dla mnie geniusz kobiety? To codzienne wstawanie z myślą, że jestem królewną. Sam Bóg Ojciec mnie taką stworzył i sama ja mam za zadanie dbać o Jego dobre imię, tu na ziemi, swoją postawą. To uczucie wyjątkowości, pragnienie bycia jak „wiosna w zimowy poranek”, dająca nadzieję. Silna, ale nie siłaczka koronująca się mianem „wszystko zrobię sama”. Powierzająca swoje życie Jezusowi, ufna wobec Jego dróg i spełniona w bezpieczeństwie, jakie daje Jego oparcie.  I jeszcze to, że sama siebie się muszę/chcę uczyć, poznawać. Taka jestem, o! ;) Muszę, bo to prowadzi mnie do samopoznania i akceptacji. A chcę, bo pragnę się akceptować i rozumieć.  Boże, dziękuję Ci, że stworzyłeś mnie tak cudownie! (Roksana) 

2 komentarzy

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.

Powrót na górę