Wszystkie wasze sprawy niech się dokonują w miłości! (Dz 16, 14)

Rozkwitam | notes

Rozkwitam. Wiadomo, że nie tak naprawdę. Tylko w przenośni. Nie wyrastają kwiaty w moich włosach, nie wypuszczam zielonych listków. A jednak rozkwitanie jest jak najbardziej stosowne, gdy mowa o ludzkim życiu. Gdy mowa o zmianach, o rozwoju, a także o naszym przeznaczeniu. 

Przypomina mi o tym Słowo Boże. 

„Rozwiniecie się jak róża zasadzona nad strumieniem wody,

jak Liban wydacie woń przyjemną

i rozwiniecie się jak kwiat lilii..."

Syr 39, 13

 

Przypomina mi o tym przyroda.

 

 

Przypomina mi o tym moja historia życia i świadectwa wielu osób!

 

Oczywiście nasze obserwacje pokazują, że rozkwitanie to pewien etap, mała część. To prawda, że tutaj doświadczamy zmian - to specyfika naszej ziemskiej drogi. A jednak rozkwitanie to coś więcej niż ta chwila koloru i zapachu! Jest ono częścią czegoś większego! Rozkwitanie nie dzieje się ot tak, nagle, niespodziewanie - uczyłam się tego w moim rodzinnym domu, obserwując drzewa owocowe. (Chociaż czasem nawet ogrodnicy nie mogą uwierzyć w to, co dzieje się z kwiatami! i ja czasem nie przecieram oczy ze zdumienia, widząc, jak Pan potrafi wspomóc rozwój swoją łaską.) 

Początek maja zawsze zapowiadał kwitnięcie drzew. Wszystko dookoła stawało się nagle ukwiecone. Do naszych sadów przybywali goście na sesje zdjęciowe. Nam także udawało się w tym czasie uwiecznić chwile na fotografiach (obowiązkowo te komunijne!) Po kwitnących wiśniach - nadchodził czas kwitnienia jabłoni, więc ten etap wydawał się dłuższy, ale i tak trwał za krótko! Uczyłam się jednak tego, że rozkwitanie to przygotowanie do owocowania. A rozkwitanie poprzedzają miesiące pracy. Pracy człowieka, i pracy przyrody. Drzewa owocowe zimą nie urzekają. Widzisz jedynie gołe gałązki, które wydają się już niewiele obiecywać. Gałązki uśpione, bez życia. Perspektywa owocowania jest bardzo daleka! Ale ten, kto pracuje w sadzie, wie doskonale, że nadejdzie wiosna, a po niej lato. I drzewo to wyda owoce. I - co więcej - ten czas uśpienia jest potrzebny. Bo pąki już czekają. Tata wielokrotnie napominał przy zbiorach jabłek, żeby uważać i nie uszkodzić pąków, z których za rok drzewo wyda owoce. Za rok!    

 

***
Słowo Rozkwitam powróciło do mnie kilka miesięcy temu i nie dawało mi spokoju. Wszystko wokół przypominało mi o nim, inspirując do odkrywania go jako mojego zadania, misji, a także... Bożej obietnicy! Rozkwitła okładka NoTesu Kobiety, później rozkwitła okładka Kalendarza Kobiety 2018, a teraz nadszedł czas na podarowanie tego słowa dalej. Tak, by nie dało spokoju na jakiś czas i Wam! :-) Tak, by się przy nim zatrzymać, odkryć je i pokochać! W zmienności, w trudzie, w obietnicy! Dlatego powstał notes kobiety pod takim hasłem. Notes, który można wykorzystać na wiele sposobów - jako dziennik rozkwitania w najróżniejszych dziedzinach! Mój stał się miejscem, w którym - mam nadzieję - rozkwitnie coś nowego, jedno duże marzenie!

NOTES Rozkwitam

  • Oceń ten artykuł
    (2 głosów)
  • Dział: Mój Blog
  • Czytany 1072 razy
Katarzyna Marcinkowska

- z wykształcenia filozof (MISH UJ). Szczęśliwa żona Mariusza, mama Irusia i Stefanka. Zafascynowana teologią ciała, filozofią dialogu, nowym feminizmem oraz macierzyństwem w jego wszystkich wymiarach. Szuka wciąż nowych możliwości łączenia teorii z praktyką. Autorka Kalendarza Kobiety 2014, 2015 i 2016 oraz projektu Między Niewiastami. Prowadzi warsztaty, konferencje i spotkania dla kobiet. Wraz z mężem prowadzi konferencje i warsztaty na temat miłości oraz różnic płciowych oraz kurs przedmałżeński „Przepis na Miłość!”. Wierzy w miłość na całe życie, w piękno i prawdę, w „geniusz kobiety” oraz w to, że „dla Boga nie ma rzeczy niemożliwych”.

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.

Powrót na górę